De burgemeester lost het wel op

Milene Junius:

‘Ik heb iedereen de hand geschud en in de ogen gekeken’

Lenka Hora Adema is MfN-registermediator en (organisatie)coach, assessor, docent, opleider en redactielid van dit tijdschrift.

Wie bent u als mens en als burgemeester? 

Sinds drie jaar ben ik met veel plezier burgemeester van de gemeente Hellevoetsluis op het Zuid-Hollandse eiland Voorne-Putten, tussen de haven van Rotterdam en het Haringvliet. Hellevoetsluis heeft een rijke, maritieme geschiedenis en is nu een van de grootste watersportgemeenten van Nederland. De gemeenteraad heeft mij destijds geselecteerd op mijn kwaliteiten van netwerker en verbinder. Als oud-ondernemer kan ik zakelijk zijn, maar ben zeker een mensen-mens, die altijd op zoek is naar samenwerking en een gedragen oplossing. 


Hoe blijf je burgemeester van alle burgers als er een conflict is tussen (groepen) burgers? 

Door oog te hebben voor de verschillende belangen en gezichtspunten. En recht te doen aan die verschillen. Zoals een andere burgemeester ooit tegen me zei ‘door te verbinden, zonder (er iets van) te vinden.


En als er een conflict is tussen burgers en de gemeente? Hoe gaat u daarmee om? 

Dan is het ook belangrijk om je te verdiepen in het waarom en te achterhalen wat er niet goed is gegaan. En indien mogelijk het gesprek aan te gaan om te luisteren naar deze inwoners en hun klachten of ter plekke te gaan kijken wat er aan de hand is. Contact opnemen is altijd belangrijk. Ook als je wordt beperkt door (lopende) juridische procedures.


Welk conflict is u het meest bijgebleven? 

In Hellevoetsluis had de raad een motie aangenomen om te onderzoeken hoe wij een bijdrage konden leveren aan de vluchtelingenproblematiek. De conclusie van het onderzoek was dat het mogelijk zou moeten zijn om een asielzoekerscentrum in te richten voor 350 personen. Eerder had Hellevoetsluis jarenlang een dergelijk asielzoekerscentrum gehad. Toen we alles zorgvuldig hadden onderzocht en voorbereid gingen we op pad en dat is toen niet goed gegaan.


Wat heeft u daarin zo geraakt? 

Onze zorgvuldige voorbereidingen werden totaal verkeerd begrepen. De mensen voelden zich overvallen en daardoor niet serieus genomen. Ze waren erg boos.


Hoe bent u ermee omgegaan? 

Toen ik van de schrik was bekomen, begreep ik het eigenlijk wel. Hoe moeilijk ik dat ook vond, want het voelde niet goed dat al onze goede voorbereidingen zo verkeerd werden uitgelegd. Door te luisteren en daardoor te horen wat de zorgen waren, werd mij wel steeds meer duidelijk waarom de inwoners zo van ons geschrokken waren. 


Wat heeft daarin goed gewerkt? 

Voor mij heeft het goed gewerkt om mij niet te vereenzelvigen met het doel. Hoewel ik van mening was dat wij ons als gemeenschap goed konden inzetten om een passende bijdrage te leveren aan de huisvesting van vluchtelingen, werden daar legitieme vragen over gesteld. Het heeft gewerkt om met een open vizier iedereen tegemoet te treden die naar het gemeentehuis kwam om zich te laten informeren of om te protesteren. Ik heb iedereen de hand geschud en in de ogen gekeken. En ruimte gegeven om ter plekke protest aan te tekenen en het gesprek aan te gaan.