Visie

‘BUURTBELEGGER’ SYNTRUS ACHMEA’

‘SAMEN DE WIJKEN AANPAKKEN,
DAT IS ONZE AMBITIE’

Tekst en beeld: Sanne van der Most

Na het Woonakkoord en het Klimaatakkoord is er ook een Mobiliteitsakkoord nodig. Nederland moét beter bereikbaar worden. En tegelijkertijd moeten gemeenten veel meer out of the box durven denken én een visie op zorg ontwikkelen. Nicole Maarsen en Edvard van Luijn van Syntrus Achmea vertellen waarom.

‘MANTELZORGERS MOETEN VEEL DICHTER

BIJ EEN ZORGCOMPLEX KUNNEN WONEN’

Wie belegt en ontwikkelt met geld van pensioenfondsen moét ­maatschappelijk betrokken zijn. Projecten met een visie dus, die een ­bijdrage leveren aan maatschappelijke kwesties, waar de hele samenleving iets aan heeft. ´Beleggen met betekenis’ noemt vastgoed- en hypotheekbelegger Syntrus Achmea dat. ‘En dat is veel meer dan alleen het nastreven van financieel rendement, wat je evident moet doen als je belegt met pensioengeld,’ aldus directeur Nicole ­Maarsen, verantwoordelijk voor de vastgoed­beleggingen. ‘Het gaat ons er ook nadrukkelijk om dit doel te ­integreren in ­thema’s als verduurzaming en het huisvesten van doelgroepen met een bepaalde afstand tot de woningmarkt. Het Klimaat­akkoord en het Woonakkoord zijn voor ons dus ontzettend belangrijk, naast thema’s als vergrijzing en eenzaamheid. In ons beleggingsbeleid combineren wij dat. Zo opereren wij op het snijpunt daar waar het Woon­akkoord en het Klimaatakkoord samenkomen. En daar vloeien dan weer ­allerlei verduurzamingsprojecten uit voort.’


Multifunctionele gebouwen

Amsterdam West Beat, een ontwikkeling in Nieuw-West waar een grote plint met voorzieningen wordt gecreëerd in een multifunctioneel en bijzonder duurzaam gebouw, is daar een mooi voorbeeld van. ‘Daar wordt straks gewoond en gewerkt, voornamelijk door jongeren en starters,’ vertelt director Edvard van Luijn, verantwoordelijk voor acquisitie en ontwikkeling van nieuwe projecten. ‘Een mooie manier om de doorstroom voor deze doelgroep te bevorderen. De autonorm in dat gebied is enorm laag dus we werken er met flexibele autoconcepten. Daar willen we steeds meer naartoe: investeren in multifunctionele gebouwen, waar mensen kunnen wonen en werken met voorzieningen voor de hele wijk.’ Een ander mooi voorbeeld van een wijkgerichte aanpak is de prijsvraag Who Cares. Maarsen: ‘Hoe kunnen we vanuit stedelijke ontwikkeling een bijdrage leveren aan het tegengaan van vergrijzing en eenzaamheid in Rotterdam-Zuid? Als buurtbelegger gaan we samen met corporaties en zorginstellingen op zoek naar verhuurmogelijkheden waardoor bijvoorbeeld mantelzorgers en verplegend personeel veel dichter bij het zorgcomplex kunnen wonen. Met onze ideeën wonnen we de prijsvraag, waardoor we nu in open ­dialoog staan met gemeenten om ons ­concept waar te maken.’


Durf en vrijheid

Een wijkgerichte aanpak die een bijdrage levert aan het oplossen van maatschappelijke en duurzaamheidsproblemen. Dat vraagt een compleet andere manier van denken en werken dan voorheen, zo weten ze inmiddels bij Syntrus Achmea. ‘Ook van gemeenten,’ vult Van Luijn aan. ‘Dat ­betekent bijvoorbeeld loslaten van doelgroep­denken sec gebaseerd op inkomensgroepen. Rotterdam is wat dat betreft echt een goed voorbeeld. Een stad die keuzes durft te maken en out of the box durft te denken. Als je vijf jaar blijft hangen in de discussie over hoeveel sociaal er moet komen en vergeet te praten over de diversiteit van de stad, sla je de plank volledig mis. Kijk liever naar wie er nu woont en waar deze mensen behoefte aan hebben.’ Dan heb je het over de vergrijzing, mantelzorgers, verplegend personeel, studenten, beroepsgroepen, maar ook over de toenemende diversiteit naar herkomst in Nederland. Daarnaast moeten ­gemeenten durf hebben en vrijheid nemen om functiemenging toe te passen. ‘Dat is echt nieuw,’ vervolgt Van Luijn. ‘Tot nu toe was het meestal zwartwit: óf wonen óf werken óf winkels. Terwijl het veel meer om de dynamiek gaat waarbinnen je bepaalde flexibiliteit kunt realiseren. De vrijheid om een bepaalde mix te laten ontstaan. Alleen dan kun je groeien. Geef beleggers en investeerders die opdracht mee, zodat je uiteindelijk iets kunt neerzetten waar over vijf à tien jaar nog steeds vraag naar is. Het Wijnhavenkwartier in Den Haag, waar ­werken, wonen, winkels en de ­universiteit worden gecombineerd, is een mooi ­voorbeeld.’


Interactie

De derde oproep die Syntrus Achmea aan gemeenten doet, is het ontwikkelen van een visie op wonen en zorg. ‘Hoewel het thema vergrijzing urgent is, hebben veel gemeenten geen idee,’ zegt Maarsen. ‘Hoe en waar willen mensen wonen als ze ouder worden en wat werkt? In de grote steden is kleiner wonen gewenst. Maar wel mét elkaar, want dat gaat eenzaamheid tegen én met hulp van veel ondersteunende diensten zodat alles dichtbij is. Dat is echt iets anders dan het neerzetten van een groot flatgebouw met allemaal hokjes. Het gaat om de functies eromheen. Een combinatie van voorzieningen, wonen en een wijkcentrum stimuleert de interactie en motiveert de wederzijdse hulpvraag.’ Klaasje Zevenster, een project dat we in Amstelveen hebben ontwikkeld, is daar een mooi voorbeeld van. Maarsen: ‘Daar maakten we een enorme plint met een ontmoetingscentrum, een restaurant en een kapper. Een laagdrempelige plek waar ontmoetingen kunnen ontstaan.’


Cruciaal

En dan het Mobiliteitsakkoord, dat er nog niet is maar als term de laatste tijd steeds vaker opduikt. ‘De eis van een parkeerplek per woning hebben we al lang losgelaten,’ aldus Maarsen. ‘Dat is niet meer van deze tijd. De jongere generatie heeft dat ook helemaal niet nodig. Die delen de auto wel en maken veel meer gebruik van het ov. Maar dan willen ze wél wonen op een plek waar alles goed te bereiken is.’ Gebeurt dat niet, dan loopt het vroeg of laat spaak, denkt ook Van Luijn. ‘Dan kunnen we nog zo veel mooie plannen voor woningbouw hebben, als dat betekent dat de ringwegen rond Utrecht en Amsterdam de komende jaren helemaal vast komen te staan, komen we niet verder.’ Precies daar zit volgens Van Luijn het probleem. ‘Andere grote wereldsteden zoals in China, maar ook dichterbij zoals Lyon, pakken het heel anders aan. Daar leggen ze eerst de infrastructuur aan en pas daarna komen de marktpartijen met hun visies en plannen. In Nederland is het andersom. Precies om die reden komen die wijkaanpakken zo lastig van de grond en lopen steden uiteindelijk vast op mobiliteit. Het rondje Randstad waar we al twintig jaar over steggelen had er natuurlijk al lang moeten liggen. Een Mobiliteitsakkoord waarin we écht over dit soort problemen nadenken en ze vóór zijn, is cruciaal voor de groei van de hele Randstad.’

‘ROTTERDAM DURFT KEUZES TE MAKEN EN OUT OF THE BOX TE DENKEN’

Syntrus Achmea Real Estate & Finance beheert ruim twintig miljard euro in vastgoed en hypotheken namens meer dan zestig pensioenfondsen en andere institutionele beleggers. Financieel en maatschappelijk rendement gaan daarbij hand in hand. Kijk ook op www.syntrus.nl.