Bert Bouwmeester Burgemeester Coevorden

Samenwerken in het grensland

Onze inwoners, bedrijven en instellingen lijken in Coevorden hetzelfde als die in bijvoorbeeld Vianen, en de wetten en regels in deze plaatsen zijn hetzelfde. Maar grensoverschrijdende samenwerking ziet er heel anders uit als je in Vianen woont of werkt, dan wanneer je burgemeester van een grensgemeente bent. Niet als het gaat om samenwerking met verre oorden, maar juist in onze directe omgeving. In het grensland ontbreken voor inwoners, bedrijven en instellingen de volle mogelijkheden tot ontplooiing in een volledige geografische cirkel om de woon- of werkplek heen, immers één helft van die cirkel ligt in het buurland. Dáár waar andere systemen het leven bepalen. Zo leek voor de nieuwbouw van de nieuwe fabriek van Intergas op ons grensoverschrijdend bedrijventerrein het feit dat een hoek van het gebouw de landsgrens overschreed het onmogelijk te maken dat een bouwvergunning kon worden verleend. Gelukkig zorgde het feit dat wij de lokale en regionale autoriteiten in het buurland goed kennen ervoor dat er een creatieve en pragmatische oplossing werd gevonden. Wij konden mede namens het Landkreis de vergunning verlenen. Dat we daarmee in overtreding van een staats-verdrag uit 1824 zijn, zijn wij ons bewust!

Op het vlak van werk, sociale voorzieningen of allerlei voorschriften bestaan vaak grote verschillen en ontbreken de kansen om daar gebruik te kunnen maken van mogelijkheden. Gemeenten moeten om die reden allerlei aanvullende maatregelen bedenken om dat gemis te compenseren. Deze extra uitgaven komen helaas voor eigen rekening, het Gemeentefonds houdt geen rekening met grensligging.

Kern van de Europese gedachte is dat mensen aan weerskanten van haar binnengrenzen minder verschillen dan de nationale systemen suggereren. Daar ligt dus een grote opgave. De politieke bereidheid om die systemen Europees beter op elkaar te laten aansluiten is in de laatste decennia helaas niet erg groot gebleken. Het EU-motto ‘eenheid in verscheidenheid’ spreekt aan, maar het accent zat vooral op het koesteren van de verschillen. Gelukkig lijkt het tij inmiddels te keren!

Onze ambitie om de verschillen met onze buren praktisch te overbruggen wordt door collega’s direct over de grens gedeeld, maar al snel hebben wij dan ook provincie en Rijk nodig, en de andere overheden in het buurland. Een samenwerkingsagenda, die is gericht op het duurzaam kunnen benutten van kansen in ons grensland, kan voor de vele andere binnengrenzen in de EU waardevolle lessen opleveren die bijdragen aan meer eenheid in Europa. Dat wens ik ons toe!